Toen wat blonk in de Islam nog goud was. 

Bijna waren we allen moslims geweeest.

Terwijl God en zijn Zoon, Jezus, via het geven van militaire overwinningen aan koningen en vorsten in Europa hun machtsgebied wisten uit te breiden, ging het in het Midden-Oosten en Noord-Afrika helemaal mis. Een andere God, genaamd Allah, met zijn profeet Mohammed, wist tussen  622 en 656  het Arabisch Schiereiland,  Mesopotamië, Perzië, Palestina, Syrië en Egypte voor zich te winnen. Daarna volgde de rest van Noord-Afrika en zetelden ze zich zelfs in Spanje. Daar konden ze er door Karel Martel in 732 nog maar nauwelijks van weerhouden worden om ook Frankrijk binnen  te trekken. Het had maar een haartje gescheeld of we waren allemaal moslims geworden 😊 ! 

Dat gebeurde dus niet. De laatste stammen in Europa die nog niet gekerstend waren, woonden in Litouwen. Omringd door katholieke en oosters-orthodoxe machthebbers kregen de Litouwse heersers regelmatig een koningschap aangeboden in ruil voor bekering tot hun christelijke versie. De Poolse katholieken wonnen uiteindelijk de race en de vorsten in Litouwen werden dan ook eindelijk in de veertiende en het begin van de vijftiende eeuw samen met hun onderhorigen tot christenen omgedoopt.

Het huis der wijsheid

Ondertussen was er in het door Allah en zijn profeet Mohammed op God en zijn Zoon veroverde gebied heel wat gebeurd. De Abbasidische Kaliefen in Baghdad, die claimden af te stammen van de oom van Mohammed, al-Abbas, kregen het brilante idee dat het goed zou zijn om wijsheid te  verzamelen.  We zitten nu eind negende eeuw en in het Christelijke Europa was de interesse in de ontdekkingen van Griekse en Romeinse onderzoekers nogal getaand. Wetenschap moest gebaseerd worden op de Bijbel en onderzoekers moesten in de eerste plaats theologie studeren en priester worden. De moslims zagen dat anders en begonnen de antieke Griekse, Romeinse en Perzische werken te verzamelen en te laten vertalen in het Arabisch. Hiervoor werden vaak Joodse en christelijke geleerden met hun kennis van de oorspronkelijke talen ingezet. Maar daar bleef het niet bij. Eigen onderzoekers zetten zich in om die overgeleverde kennis te verrijken en te vernieuwen. Veel wat nog steeds aan de basis ligt van onze huidige wetenschap vond in deze tijd zijn ontstaan en stimulans.  Zo hebben we Ibn Al-Haytham die kwam met een werk over optiek, over licht en visie. “Het boek van de Optiek” (Kitab al Manazir in het Arabisch). Nadat het later vertaald werd in het Latijn heeft het nog invloed gehad op middeleeuwse geleerden zoals David di Vinci, Galileo, en Descarte.

Kaliefen investeerden in een soort academie voor wetenschappen (‘Huis der Wijsheid’) en bouwden een sterrenwacht en een grote bibliotheek. In die bibliotheek waren heel veel Griekstalige filosofische en wetenschappelijke werken te vinden. Al deze werken werden dus in de loop van de negende en tiende eeuw in Bagdad naar het Arabisch vertaald.

Een geleerde in het Huis der Wijsheid, heette Muhammad ibn Musa al Kwarizmi. Samen  met de Griekse geleerde Diophantus wordt hij gezien als de vader van de algebra. “Algebra” is een op een Perzisch concept gebaseerde Arabische naam en betekent zoiets als “herstel van verbroken onderdelen”. Ook andere termen zoals “algoritme” hebben we aan de Arabische moslimgeleerden te danken.

Een ander gebied waarop grote vorderingen werden gemaakt, was dat van de astronomie. Hierbij ging het vaak om kennis uit de Perzische astrologie en astronomie. Het standaard werk tot dan toe was dat van Ptolemy geweest, maar de Egyptische astronoom Ibn Yunus, kon zijn berekeningen verbeteren. Hoewel zijn werk nog steeds uitging van een om de aarde draaiende zon, vormde het wel de basis waarop Copernicus in de zestiende eeuw kon aantonen dat de aarde om de zon draaide. Veel sterren dragen nu nog Arabische namen.

Observatorium in Istanboel

Ook in de geneeskunde werden vorderingen gemaakt. De in Theran geboren Rhazes (stief in 925) kreeg zijn training in Baghdad en werd directeur van twee ziekenhuizen. Hij identificeerde pokken en de mazelen en ontdekte dat koorts een verdedigingsmechanisme was. Zijn werk heeft tot in de negentiende eeuw invloed uitgeoefend.

En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Pas in de dertiende eeuw begon het een stuk minder te worden. De mongolen legden Baghdad plat in 1258, waarmee ook de Abbasidische Kaliefen van de troon werden gestoten.

Het ineenstorten van de Arabische gouden cultuur.

Voor wie nu rondkijkt en de wetenschappelijk stand van zaken in de Westerse en Islamitische wereld vergelijkt is het ongelooflijk hoe het na die rijke periode zo is kunnen verloederen. De Pakistaanse fysicus Permez Amirali Hoodbhoy  geeft in een artikel in Physics Today (2007) aan dat per 1000 inwoners er in Moslim landen slechts 9 wetenschappers zijn, vergeleken met 41 als gemiddelde in de wereld.

De redenen voor het verval zijn complex, maar een belangrijke oorzaak is het steeds sterker worden van een anti-rationalistisch wereldbeeld, Ash’arism genoemd.  In deze visie wordt alles bepaald door God (Allah) en de zgn. ”wetmatigheden” zijn eenvoudig niets anders dan het handelen van God en dus niet iets dat je moet gaan onderzoeken. Je komt dat idee ook nu nog wel tegen, bijv. in een uitspraak van Mohammed Yusuf, overleden leider van de Nigeriaanse Taliban, over de oorzaak van regen: “Wij geloven dat het door god veroorzaakt wordt en niet dat het om door de zon veroorzaakte damp gaat, die dan weer condenseert en tot regen wordt.”

De Renaissance, Humanisme, Reformatie en Verlichting.

Even in vogelvlucht: Terwijl de Islamitische glorie haar glans begon te verliezen, begon er in Europa opnieuw een beetje licht te stralen. Er ontstond weer belangtelling voor de klassieke Griekse en Romeinse cultuur en filosofie (Renaissance) . In het Arabisch vertaalde werken die in het Westen verloren waren gegaan werden terugvertaald in het Latijn. Iemand zoals de Griekse filosoof Protagoras werd weer gelezen en zijn uitspraak: “de mens is de maat van alle dingen” staat symbool voor een beweging waarin de mens meer zelfstandigheid werd toegekend, het Humanisme. Uiteindelijk zou deze beweging ook leiden tot een zelfstandiger houding van mensen tegenover de kerk.  En als je het niet eens was met wat die kerk leerde en van je vroeg dan had je het recht om daar tegenin te gaan en eventueel zelf een eigen kerk te starten. We noemen dit de Reformatie die in de zestiende eeuw plaatsvond met het ontstaan van o.a. de Lutherse en de Nederduits gereformeerde kerk. Het vrije denken zou zich uiteindelijk ook tegen “God” himself keren en de ratio zien als de belangrijkste bron van kennis: de Verlichting. 

Een uitgave van Kinderen van God, wat denken ze (wel)?!

Checking "Check it out"

Check it out!

In dit werkje van de hand van René Fransen wordt in samenwerking met ForumC een poging gedaan te werken aan de geloofwaardigheid van het christelijke geloof. Het is kant en klaar cursusmateriaal voor kringleiders van jongerengroepen en niet bedoeld “om deelnemers een bepaalde kant op te sturen.” Er worden 6 “grote vragen voor hart en hoofd” behandeld.

"Word of God Speak" by MercyMe

Hoofdstuk 1: Kleine mensen in een groot heelal.

Het is voor een orthodox christelijke groep vrijwel onmogelijk om mensen niet een bepaalde kant op te willen sturen en als je aan de geloofwaardigheid van  dat geloof wilt werken, heb je ook niet echt een andere keus. Wel jammer dat dat dan zo indirect gebeurt. In dit hoofdstuk worden de visies van  de astronomen Vincent Icke (ongelovig)  en  Heino Falcke  (gelovig) met elkaar vergeleken.

Citaat van Icke: Het heelal stoort zich niet aan ons. Wij zijn een volstrekt onbelangrijk bijverschijnsel in het heelal.

Citaat van Falcke: De betrouwbaarheid van de natuurwetenschappen is ook een teken van de betrouwbaarheid van God.

De uitspraak van Falcke klinkt natuurlijk veel aantrekkelijker, want wie wil nu graag een “onbelangrijk bijverschijnsel” zijn. Samengevat is de positie van Falcke en die van auteur Fransen, zoiets als: De kleinheid van de mens in dit heelal, doet hem ook de grootheid zien van God in het universum en dat sluit aan bij wat David, volgens Fransen, schreef in Psalm 8:

⁴ Zie ik de hemel, het werk van uw vingers,

de maan en de sterren door u daar bevestigd,

⁵ wat is dan de sterveling dat u aan hem denkt,

het mensenkind dat u naar hem omziet?

⁶ U hebt hem bijna een god gemaakt,

hem gekroond met glans en glorie,

⁷ hem toevertrouwd het werk van uw handen

en alles aan zijn voeten gelegd:

Hier begint het al gênant te worden voor een poging die zegt te werken aan de geloofwaardigheid van het geloof, want het staat vrijwel onomstotelijk vast dat David nooit psalmen geschreven heeft, mocht hij al bestaan hebben dan. Hij kon niet schrijven (koningen in zijn tijd konden dat niet) en had het bovendien te druk met oorlog voeren en zijn >18 (bij-)vrouwen van kinderen te voorzien. Psalmen werden veel later aan David toegekend. Bij de Dode Zee rollen werden nog eens zo’n 1000 psalmen “van David” gevonden.

Verder is de samenvatting van wat Icke te zeggen had bijna bizar. De termen “onbelangrijk” en  “bijverschijnsel” komen nergens in zijn verhaal voor en je krijgt helemaal niet het gevoel dat hij zich “nietig” of “onbelangrijk” zou voelen.

De video's zijn hier te vinden: http://geloofenwetenschap.nl/index.php/overige/check-it-out/item/635

Het grote verschil tussen Icke en Falcke is hoe ze omgaan met de drie letters G.O.D.  “Wat bedoel je daarmee?” vraagt Icke zijn interviewster. Falcke, daarentegen, introduceert deze term zonder blikken of blozen en zonder er een definitie van te geven. Niet erg wetenschappelijk lijkt me.

Hoofdstuk 2 De wondere wereld van de wetenschap.

Dit hoofdstuk gaat er ook weer vanuit dat er iets is wat men GOD noemt en dat dat dit prachtige universum heeft gecreëerd. Dat G0D-iets wordt nergens uitgelegd of gedefinieerd, maar gegeven de achtergrond van de bedenkers van dit werk, weet je dat het om een persoonlijk metafysisch iemand gaat waar je in de Bijbel meer over leert. Andere religies hebben vaak ook wel een “god”, maar daar gaat het hier niet over, het gaat hier over de regionale christelijke God die een Zoon heeft, die Jezus heet.

Het is opmerkelijk in dit soort werken dat men denkt dat als je je het kunt verantwoorden om dat wat er achter de BigBang zat, “GOD” te noemen, je de belangrijkste stap naar de geloofwaardigheid van het christelijke geloof al gezet hebt.  Het is echter een betekenisloze stap, geen ongelovige wetenschapper zal daar grote moeite mee hebben, want zij weten ook niet wat er helemaal aan het begin was en zij kunnen zich in even grote mate verwonderen over de schoonheid en grootheid van “de schepping”, en zien ook wel dat er wetmatigheid zit in het universum.  Dat je met die regionale “god”, een gedrag bepalend boek (de Bijbel), een vaak wrede hemelse heerser, een hele serie ongeloofwaardige verhalen en een beschamend christelijk verleden erbij krijgt, wordt pas later duidelijk.

Hoofdstuk 3: Leven geven na je dood.

Dit hoofdstuk gaat over orgaandonorschap. Het is minder relevant t.o.v. van de wetenschap-geloof-vraag. De schrijver(s) lijken bereidheid om te doneren op basis van naastenliefde te prefereren.  Dat het geloof, en zeker het orthodox protestantse geloof, ontwikkelingen op dit gebied kan remmen zie je bijvoorbeeld in dat 17% van het katholieke Goirle orgaandonor is en maar 2% van het protestantse Urk. Geloof in wederopstanding van de doden, zou hier aan ten grondslag kunnen liggen.

Hoofdstuk 4: Wat moeten we met de Bijbel?

In de reformatorische en zeker evangelische wereld is een vroeg vrijzinnige stroming ontstaan, onder invloed, denk ik, van Cees Dekker, Emanuel Rutten, Andries Knevel, Stefan Paas etc. die in evolutie zijn gaan geloven en in het Genesis verhaal niet meer zien dan een teken dat (hun) God achter de schepping zit en met de wereld bezig is. Het gaat dan ook in de verdere Bijbel niet om wat er precies staat maar om wat je eruit kunt leren, d.w.z. “de Bijbel is wellicht niet foutloos maar wel betrouwbaar”. Mooie opsteker voor de ministers in onze kabinet: “Ik heb wel fouten gemaakt, maar ik ben nog steeds betrouwbaar”.  Die kunnen dat nog gaan bewijzen, de bijbel heeft daar de gelegenheid niet meer toe. Het is maar de vraag of de orthodoxe achterban hierin mee kan gaan, in  1924 werd Geelkerken nog om soortgelijke ideeën uit het ambt gezet.

zie o.a.: http://kinderen-van-god.blogspot.com/2015/03/wetenschap-en-geloof-door-de-eeuwen.html

Het is dan ook wel zaak om die “fouten” zoveel mogelijk te bagatelliseren en die bijbel zoveel mogelijk op een voetstuk te plaatsen: het meest gelezen boek, met de meeste oude manuscripten etc. etc.  En die “foutjes”, ach, het gaat soms om foute vertalingen of overschrijvingen of onverantwoorde toevoegingen. En je moet het vooral bekijken tegen de achtergrond van de toenmalige cultuur. Bij door god gesanctioneerde wreedheden gaat het ook niet om die wreedheden, maar om principes die “we kunnen toepassen op alle aspecten van ons leven.”  En dan krijg je weer het stokpaardje om tegenstrijdigheden in de Bijbel te vergoelijken:  “Wanneer je ooggetuigen van een ongeval ondervraagt, krijg je doorgaans verschillende verhalen, die samen een completer beeld opleveren.” Dat zou met name rond de opstanding ook het geval zijn. Wat een onzin, de verschillende verhalen rond de opstanding zijn dermate met elkaar in strijd dat ze het in geen enkele rechtszaal overeind zouden houden.

Zie: http://kinderen-van-god.blogspot.com/2015/08/jezus-de-waarheid-die-stierf.html

Dit is overigens ook zo wat betreft de twee verhalen rond de geboorte van Jezus. In het ene vluchten de ouders om aan de moordende Herodus te ontkomen direct na de geboorte naar Egypte en blijven daar tot de dood van Herodus hangen. In het andere blijven ze rustig in Bethlehem, vervullen alle rituele verplichtingen en keren dan terug naar Nazareth. Om daar een “completer beeld” uit te halen, moet je wel over een metafysische fantasie beschikken.
zie: http://kinderen-van-god.blogspot.com/2015/07/jezus-kerst-en-kindermoord.html

Soms kun je medelijden voelen met de mensen die zo emotioneel vast zitten aan dit boek, maar er verstandelijk constant mee in de knoop komen. Deze “vroeg vrijzinnige” benadering lijkt me net zoals bij de echte vrijzinnigheid nooit echt voet aan de wal te krijgen bij de “ware gelovigen”. Zij moeten op het Woord van God kunnen vertrouwen als een licht op hun  pad zonder de constante hulp van een historische/culturele/theologische encyclopedie.

Hoofdstuk 5:  De Schepping.

Veel nieuws kom je hierin niet tegen, alleen een poging om een tweedeling onder gelovigen te voorkomen, die luidt dan als volgt “In 2009 hebben christenen de Scheppingsverklaring opgesteld. Hoe God de wereld geschapen heeft, daarover verschillen ze van mening. Maar dat hij de schepper is, daarin kunnen ze elkaar vinden.”

Hoofdstuk 6:  Mijn brein en ik.

Hier hoort een toespraakje bij van André Aleman waarin hij ingaat op de stelling van Dick Swaab “Wij zijn ons brein”. Hij noemt dat reductionistisch want we hebben ook ons lichaam en onze relaties etc.

Nou zou Swaab zeker niet ontkend hebben dat we ook een lichaam hebben en relaties etc., maar die trap op je teen die wordt wel door je brein geregistreerd en verwerkt.  Aleman wordt duidelijker als hij toegeeft ook in een “ziel” te geloven en de vrijheid opeist om hem die overtuiging  niet wetenschappelijk te ontzeggen. Dat mag hij natuurlijk, moet hij waarschijnlijk als christen wel. Boeddhisten en Hindoes moeten ook het recht hebben om het bestaan van “karma” als wetenschappelijke hypothese te poneren. Er moet dan ook wel een beetje aan bewijs gewerkt worden, lijkt me. Fransen zelf blijft er wat in steken. “Een brein zonder lichaam is niets en kan niets, net als een computer zonder software.” “Net als software zonder computer”, bedoelde hij vast. En die ziel? Die blijft bij hem wat ontzield afwezig.

Het geheel komt bij mij over als een tot mislukking gedoemd achterhoedegevecht, waarin vrijzinnige elementen en gezochte vergoelijkingen worden ingebracht  om het min of meer orthodoxe christelijke geloof nog een beetje geloofwaardig te houden.

Wetenschap en geloof door de eeuwen heen (1)

De mythe: Wetenschap en Geloof zijn onverenigbaar.

How Many Roads... Bob Dylan

Het is moeilijk te geloven dat er mensen (en zelfs een aantal wetenschappers zijn) die geloven dat de aarde nog maar 6000 jaar oud is en dat zo'n dikke 4000 jaar geleden de aarde tot de hoogste berg aan toe volledig onder water heeft gestaan en tot de verdrinkingsdood van alle levende wezens heeft geleid op het gezin van Noach en een paar exemplaren van alle diersoorten na!
Wetenschappers gaan er over het algemeen van uit dat de aarde al miljarden jaren heeft bestaan en er zijn geen aanwijzingen voor een globale alles vernietigende overstroming. Toch zijn er ook in onze gerationaliseerde Westerse wereld nog mensen die in een "jonge aarde" geloven. Ze worden aangeduid met de naam "creationisten".  
Hier is een voorbeeld, een irritant zelfgenoegzaam mannetje, vrees ik, die denkt dat hij alles beter weet, Kent Hovind :

Het Westers creationisme is vrijwel 100% gelijk te stellen met het geloof in de historische en feitelijke correctheid van de Bijbel. Het wordt in Europa maar door een zeer kleine minderheid (10%??) aangehangen, maar in de Verenigde staten zou het nog wel eens voor zo'n >30% van de bevolking gelden. Hier is een veel aangehaald onderzoek uit 2009:

2009 Pew Research^[121]

US Group	Young Earth Creationism	Belief in evolution guided by supreme being	Belief in evolution due to natural processes	NA
Bevolking	31%	22%	32%	15%
Wetenschappers	2%	8%	87%	3%

Dat er een conflict zou bestaan tussen geloof en wetenschap is niettemin een mythe, zegt Cees Dekker, befaamd moleculair biofysicus en ridder in de orde van de Nederlandse leeuw. Cees is ook een evangelisch kind van God. In de vorige aflevering over wetenschap en geloof  hebben we kunnen luisteren naar zijn argumenten, een vrij lange uiteenzetting die uiteindelijk nergens over ging. Zijn tegenpool in het debat, de atheïstische paleontoloog Römer zou later precies hetzelfde beweren. De wetenschap kan het bestaan of niet bestaan van een God niet bewijzen en als dat zo is, is er ook geen conflict, dan zitten ze in verschillende denksferen. Als Cees Dekker wil geloven dat er achter de Oerknal een "Schepper" zat die de evolutionaire processen  bedacht  en in werking gezet heeft, so what? Ook de atheïsten weten niet wat er zich achter de Oerknal bevond. beiden zijn het er over eens dat er evolutionaire processen operatief zijn en kunnen dus wetenschappelijk prima samenwerken.

Römer komt veel directer to the point. Het conflict zit hem tussen de wetenschap en de geschriften van het geloof, wat betreft het christendom dus:  de bijbel. Je kunt je wetenschappelijke kennis niet baseren op oude primitieve geschriften, ook al staat er vaak veel moois in. Wetenschap kan geen stellingen accepteren omdat ze nu eenmaal in een gerespecteerd boek staan geschreven. Wetenschap stoelt op permanente twijfel, een voortdurend zoeken naar eventuele meer overtuigende hypothesen. Dat Christus "De Waarheid"  zou zijn en de Bijbel "De Waarheid" zou bevatten, is dan ook een wetenschappelijk onacceptabel uitgangspunt.

Opvallende is dat zelfs in de Verenigde Staten slechts 2% van de wetenschappers als creationist te boek wilde staan.

Creationisten brandmerken "evolutionisten" meestal als "atheïsten", Cees Dekker doet dat ook steeds, maar dat volgt niet zonder meer. Zoals hierboven aangegeven gelooft 8% van de US wetenschappers dat er een "supreme being", een hogere macht, betrokken is bij het evolutionaire proces. En dan denk ik ook nog eens dat vele andere wetenschappers gewoon toegeven dat ze het niet (kunnen) weten of er zoiets is als een "GOD". We hebben het dan over "agnosten".

Er is dan ook nog een tussenvorm, die in het staatje niet tot uitdrukking komt, het geloof in "Intelligent Design", (intelligent ontwerp). Deze mensen claimen dat ze niet uitgaan van de bijbel, maar op wetenschappelijke gronden geloven dat de schepping heel doordacht en met een duidelijk ontwerp in gang werd gezet. Toch is dit vaak een gezochte uitweg voor orthodoxe/evangelisch gelovigen die zich onwetenschappelijk voelen bij à priori argumenten gebaseerd op de Bijbel. Cees Dekker was daar ook een voorbeeld van, tot hij ook deze interpretatie achter zich moest laten. Zijn positie nu als gelovige in zowel de evolutietheorie als de Bijbel als Gods Waarheid is dan ook zeer curieus en inconsequent. Hij heeft daarvoor een draai moeten geven aan zijn opvatting over hoe je de Bijbel moet lezen. Hij gelooft niet meer in de feitelijkheid van het Bijbelse scheppingsverhaal, maar wel in de feitelijkheid van een uit een maagd geboren, op het water wandelende, water in wijn omtoverende, gestorven en weer uit de dood opgestane Jezus, die dan ook nog eens op eigenkracht veertig dagen later opsteeg naar de wolken. Hoe wetenschappelijk klinken die "feiten"? En waar precies hou je op de bijbel feitelijk te lezen? Cees Dekker heeft het dan ook niet gemakkelijk in eigen kring, luister maar eens hoe weinig er nog overblijft van het Genesisverhaal (uit NWO Spinoza te Paard):

'Tja, zo blijft er niet veel over van dat door god ingefluisterde scheppingsverhaal en vergeten we maar even wat het zegt over een wrede massamoordende hogere macht, die het niet kan hebben dat mensen even wijs willen worden als hij en niet in staat is geweest een echt perfect product neer te zetten.

Volgende keer duiken we meer in de geschiedenis van de kerk en haar gevecht met de wetenschap.

De Oertaal en de Toren van Babel

Het ontstaan van 7000 talen.

  O, For A Thousand Tongues To Sing

Redemption Hill Church

 Oh, for a thousand tongues to sing
My great Redeemer's praise
The glories of my God and King
The triumphs of His grace.

I felt my Lord's atoning blood
close to my soul applied;
me, me he loved, the Son of God,
for me, for me he died.

Glory to God, praise and love
Are for ever giv'n
By saints below, saints above
The church in earth and Heav'n

Glory to God, praise and love
Are for ever giv'n
By saints below, saints above
The church in earth and Heav'n

He speaks, and listening to his voice,
new life the dead receive;
His Spirit leads us to a choice
and brings us to believe.

He breaks the power of cancelled sin
He sets the prisoners free
His blood can make the foulest clean
His blood availed for me

Glory to God, praise and love
Are for ever giv'n
By saints below, saints above
The church in earth and Heav'n

Glory to God, praise and love
Are for ever giv'n
By saints below, saints above
The church in earth and Heav'n

Look unto Him, ye nations, own
your God, ye fallen race;
Look, and be saved through faith alone,
Be justified by grace.

My gracious Master and my God
Assist me to proclaim
To spread through all the earth abroad
The honours of your name

Glory to God, praise and love
Are for ever giv'n
By saints below, saints above
The church in earth and Heav'n

Glory to God, praise and love
Are for ever giv'n
By saints below, saints above
The church in earth and Heav'n

Based on the Hymn by Charles Wesley (1739)

Charles Wesley (1707-1788)

Het Engelse woordje "tongues" moet je hier vertalen met "talen". Charles Wesley was een gevierd opwekkingsprediker in de 18e eeuw en de oprichter van de Methodisten-kerk. Hij verlangde dat zijn God in zeer veel talen geprezen zou worden.

Nou is het maar goed dat er bijna 7000 talen in de wereld gesproken worden en God heeft het dus maar voor het kiezen. Waarom zou hij ervoor gezorgd hebben dat er zoveel talen waren? Als Hij nú de mensen iets wil vertellen, moet Hij dat wel in vele talen doen. Niet echt efficiënt als je wel veel te vertellen hebt! Zou Hij het gewoon leuk gevonden hebben in verschillende talen geprezen te worden? Of was daar een andere reden voor?

Die hele “cleansing” van de wereldbevolking door middel van een zondvloed had uiteindelijk niks uitgehaald, de mens bleef gewoon even slecht. God kon dat wel weer als een mislukt initiatief in z'n CV vermelden. De mensen begonnen zich zelfs te verbeelden dat ze konden opstijgen tot de plaats waar God woonde door een reusachtige toren te bouwen die tot aan de hemel reikte. En toen God eens even ging checken hoe het daar op die aarde voorstond, schrok Hij zich een ongeluk.

Pieter Bruegel de Oude (Breda of Bree (onzeker), tussen 1526 en 1530

Hij zal wel niet gevloekt hebben, want je kunt moeilijk jezelf vragen om je te verdoemen, maar leuk vond hij het niet wat Hij zag. “Die mensen worden nog eens machtiger dan ik en wie weet wat ze dan gaan uithalen?”, dacht Hij. Daarop vond Hij de "verdeel-en-heers strategie" uit. Tot dan toe sprak iedereen dezelfde taal en dan kun je goed samenwerken en iets bereiken. God zorgde er toen voor dat er een spraakverwarring ontstond, dat de mensen ineens allemaal een andere taal gingen spreken. Dat het daarna lastiger voor Hem ging worden om met die mensen te communiceren, kwam Ie pas later achter.


Genesis 11
 1 Ooit werd er op de hele aarde één enkele taal gesproken. 2 Toen de mensen in oostelijke richting trokken, kwamen ze in Sinear bij een vlakte, en daar vestigden ze zich. 3 Ze zeiden tegen elkaar: ‘Laten we van klei blokken vormen en die goed bakken in het vuur.’ De kleiblokken gebruikten ze als stenen, en aardpek als specie. 4 Ze zeiden: ‘Laten we een stad bouwen met een toren die tot in de hemel reikt. Dat zal ons beroemd maken, en dan zullen we niet over de hele aarde verspreid raken.’ 5 Maar toen daalde de HEER af om te kijken naar de stad en de toren die de mensen aan het bouwen waren. 6 Dit is één volk en ze spreken allemaal een en dezelfde taal, dacht de HEER, en wat ze nu doen is nog maar het begin. Alles wat ze verder nog van plan zijn, ligt nu binnen hun bereik. 7 Laten wij naar hen toe gaan en spraakverwarring onder hen teweegbrengen, zodat ze elkaar niet meer verstaan. 8 De HEER verspreidde hen van daar over de hele aarde, en de bouw van de stad werd gestaakt. 9 Zo komt het dat die stad Babel heet, want daar bracht de HEER verwarring in de taal die op de hele aarde gesproken werd, en van daar verspreidde hij de mensen over de hele aarde.

Nou ja, als je dan toch niet meer met elkaar kunt praten, dan kun je beter maar snel naar je eigen land gaan en daar iets beginnen. De Friezen zijn zo, bijvoorbeeld, helemaal via Siberië naar het “Heitelân” gekomen. Toen ze daar in Siberië tegen een bergketen aanliepen en overal bergen vonden, hebben ze die keten “Overal” genoemd of “Oeral” op z’n Fries. Daarmee hebben we een wetenschappelijk bewijs dat die gebeurtenis ook echt heeft plaats gevonden!

Friese fratsen daargelaten, heb ik mijn avontuurlijke carrière als taalkundige en zendeling/bijbelvertaler wel aan die torenbouw van Babel te danken. Ik kom daar in een volgend bericht nog wel op terug.
 
Tot hoeveel talen zou die spraakverwarring geleid hebben? Zelfs de aller noeste creationisten geloven niet, denk ik, dat hier geen evolutie heeft plaats gevonden. Anders zou God ineens een kleine 7000 talen hebben bedacht en uitgedeeld! Nou gelooft niemand behalve de meest noeste kinderen van God dat er zo’n torenbouw met het genoemde effect is geschied. Er zijn wel aanwijzingen dat er in dat gebied ooit een niet voltooide torenbouw heeft plaats gevonden. Op spijkerschrifttabletten zijn kennelijk vermeldingen gevonden van een ziggoerat, een trapvormige tempeltoren, die Etemenanki werd genoemd. Dit staat voor: “Het Huis der grondvesting van hemel en aarde”. Deze ziggoerat met een gigantische uitstekende trap, was 91 meter hoog op een basis 91 bij 91 meter. De toren hoorde bij de tempel van Mardoek, de voornaamste god van Babylonië. De Babyloniërs noemden hun toren Bab-Iloe, “Poort van God”. Volgens sommige historici vormde deze toren de basis voor de mythe van de toren van Babel.
Het Hebreeuwse woord voor Babel is overigens "babal" en betekent "verwarren". Dat past dus goed in het verhaal.

Het is veel waarschijnlijker dat de diverse talen uit één brontaal zijn geëvolueerd tot die bijna 7000 waar we ons nu bewust van zijn. Wel blijft de vraag naar wanneer een taal een taal is en geen dialect van een taal. Er is geen goed antwoord, er wordt in de praktijk telkens een kunstmatige scheiding gemaakt tussen dialecten en talen. Waarom zou het Fries een aparte taal zijn en het Gronings dan niet? Taalkundigen komen wel met normen, maar dat blijven kunstmatige normen waar niet iedereen het mee eens hoeft te zijn. Je kunt het taallandschap beter zien als een boom met allerlei vertakkingen tot aan de laatste sprietjes toe. Ze hebben een tiental groepen van talen bedacht die wel ergens verwant moeten zijn. De grootste daarvan is het Indo-Europees, waarvan zowel het Hindi als het Nederlands lid zijn. Dat is een enorme boom:

                   

We hebben zelf in Papoea Nieuw Guinea gewerkt in een taal (de Fas-taal) waarvan het absoluut onduidelijk is bij welke groep die zou horen. Voorlopig hoort hij dus even bij een heel klein groepje. Niemand heeft daar ooit nog een boompje voor getekend, laat ik dat dan zelf maar eens doen:
 
                Meer over de Kwomtari taalgroep

Hoe die oorspronkelijke taal ooit is uitgegroeid tot die 10 plus taalgroepen weten we niet, hoewel er wel mensen zijn die denken dat ze die oertaal een beetje hebben kunnen reconstrueren. Hier is een college van taalsocioloog Abraham de Swaan die de oertaal zegt te kunnen spreken:

Taalsocioloog Abraham de Swaan spreekt de Oertaal. 

Door de eeuwen heen hebben mensen geprobeerd om er achter te komen wat die oertaal precies geweest is, bij christenen ging het er dan om om te weten welke taal Adam en Eva gesproken hadden.
 

De Griekse historicus Herodotus vermeldt een verhaal over de Egyptische Farao Psamtik . Deze probeerde de oorspronkelijke taal te ontdekken door twee baby’s toe te vertrouwen aan een in afzondering levende herder. Niemand mocht tegen de kinderen praten maar de herder moest wel goed luisteren naar wat ze zeiden, want dat zou alleen maar in de oorspronkelijke taal gezegd kunnen worden. Toen één van de kinderen z’n handjes uitstrekte en zoiets riep als “bekkos”, begreep de herder dat het Frygisch sprak want in deze taal betekent dat “brood”.  Het Frygisch was dus de oorspronkelijke taal geweest.

Maar die Herodotus had buiten de Nederlanders gerekend, want het was een Nederlander die ontdekte dat Adam Nederlands gesproken had!!  Jawel, Johannes Goropius Becanus(Gorp, 23 juni 1519 – Maastricht, 28 juni 1572), geboren als Jan van Gorp van der Beke was een humanistisch filosoof en arts die bekend is geworden door zijn boek Origines Antwerpianae (De oorsprong van Antwerpen). Becanus gaf zichzelf een Latijnse naam op basis van de twee dorpen waar hij geboren was: Gorp -> Goropius en  Beek --> Becanus.

Hij redeneerde als volgt:  "h"’s vallen vaak weg aan het begin van het woord en klanken die veel op elkaar lijken versmelten tot één, bijv. “–td-“ wordt gewoon “d”.

Zo kunnen we zien dat Adam een Nederlandse naam was, want oorspronkelijk was het “haat-dam” en dat werd “aatdam” en “aadam”  of gewoon “adam”.  “Haat-dam” was een Nederlands woord in Oernederlands en betekende dat deze man een “dam” op wierp tegen de satan omdat hij hem “haatte” (of zoiets).

“Appel” werd in die tijd ook wel uitgesproken als “apfel” en bestond in Oernederlands uit twee woorden “happen” en “fel”. “happen-fel” dus. De “h” viel weg en het eerste woord werd ingekort:  “happen” --> “ap” en samen met “fel” krijgen we dan “apfel / appel”. Dit verwees dus naar de vrucht waar Adam en Eva in “hap”ten, wat tot een “felle” reactie leidde van God (of zoiets).

Zo werd en wordt er wat af gefantaseerd in evangelisch Nederland. Over die torenbouw hoor je ze niet zoveel, wel over de schepping en de zondvloed. Waarom zeer vakkundige wetenschappers hier toch nog God in aanwezig kunnen zien, is voor hun collega's en andere  buitenstaanders moeilijk te begrijpen. De enige verklaring is dat ze in Jezus vrede en warmte, vergeving en zin hebben gevonden. Maar als je dat zelf niet ervaren hebt, is het moeilijk om je het effect ervan voor te stellen. 
Helaas, met Jezus zit je ook met dat Jezus-boek (de Bijbel) opgezadeld. Dat is voor nadenkende gelovigen lastiger. Daar gaan we de volgende keer eens naar kijken.

De volgende keer:  Wetenschap versus geestelijk masturbatie.

 

Wetenschap en geestelijke masturbatie

Liefde maakt zelfs de knapste professor blind.

Ze zijn er, mensen met een hoge intelligentie, mensen die op wetenschappelijk gebied naam gemaakt hebben en toch (evangelisch) geloven. Eén daarvan is bijv. de bekroonde moleculair biofysicus, Cees Dekker. Hier is een stukje uit een van zijn toespraken over de relatie Wetenschap en Geloof:

Cees Dekker over wetenschap en geloof

Hier heb je een aardige, uiterst intelligente man die claimt dat Christus de diepste waarheid is en andere religies hebben slechts een stukje van de waarheid. Een uitermate pretentieuze claim! Net even eerder had hij gezegd dat de wetenschap zich best wel wat bescheidener op  mocht stellen. Die bescheidenheid is wat het geloof in Jezus Christus betreft, gewoon niet mogelijk. Je kunt als echt kind van God niet zeggen dat er misschien ook wel andere even waardevolle religies zijn, of dat je wellicht via Mohammed of Krishna of Maria ook wel tot een relatie met God kunt komen. Voor hen geldt de al even pretentieuze uitspraak van de Jezus van het Johannesevangelie:

Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven. Niemand komt tot de Vader dan door mij!

Johannes 14:6 (BGT)
⁶ Jezus zei: ‘Ik ben de weg. Bij mij is de waarheid, en bij mij is het leven. Je kunt alleen bij de Vader komen als je in mij gelooft.

Of dichter bij de grondtekst:

Johannes 14:6 (NBV)
⁶ Jezus zeide tot hem: Ik ben de weg en de waarheid en het leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij.



Cees beperkt zich tot het Christendom, hij heeft ook geen andere keus, niet omdat hij nu “toevallig” christen is, of omdat de Nederlandse cultuur een Christelijke achtergrond heeft, zelfs niet omdat hij denkt dat de Christelijke Westelijke Cultuur zo bevorderlijk is geweest voor de Wetenschap, maar eenvoudig omdat hij in Jezus de waarheid en zijn geestelijke en emotionele bevrediging heeft gevonden. Liefde maakt zelfs de knapste professor blind!

Ik kan dat als ervaringsdeskundige (dan wel geen knappe professor) weten. Als je voelt (denkt te voelen) dat er iemand is die zo enorm veel van je houdt, je ten diepste kent, maar nooit veroordeelt. Dat er een autoriteit is die een plan heeft voor je leven, je leven betekenis geeft, er voor je is als het even moeilijk is, je nooit –never ever- in de steek laat.... En als dat dan ook nog eens constant bevestigd wordt door de mensen waar je in je kerk/gemeente/groep mee omgaat....dan stap je daar niet zo gemakkelijk van af, dan weiger je ten diepste om andere signalen serieus te nemen, dan zoek je naar manieren om dat (op onderdelen wel mooie maar) onmogelijke boek dat je bij Jezus erbij krijgt aannemelijk te maken.

Geestelijke masturbatie

As the deer pants for the water
So my soul longs after you
You alone are my heart's desire
And I long to worship you

You alone are my strength, my shield
To you alone may my spirit yield
You alone are my heart's desire
And I long to worship you

'As The Deer' van Maranatha! International

Hoe zeer ons brein in staat is om een virtuele wereld te scheppen, zie je bijv. bij de fantasieën die veelal gepaard gaan met masturbatie. Het is lastig om precieze cijfers te krijgen over de populariteit ervan, maar 70 – 95 % van de Nederlanders lijken er zich wel aan te wagen, vrouwen slechts ietsje minder dan mannen. Het zou me niet verbazen als dit de belangrijkste bron is voor zondegevoel onder jongeren met een gelovige achtergrond en zeker zij die zich zelf een kind van God weten. Jezus had immers gezegd:
Slechte verlangens zijn verkeerd
Mattheus 5:
²⁷ Jullie weten dat de wet zegt: «Je mag niet vreemdgaan.»
²⁸ Dit zeg ik daarover: Ook wie naar een andere vrouw kijkt en met haar naar bed wil, gaat vreemd. Want hij is in gedachten met haar vreemdgegaan.

Overtreding van dit gebod leidt ook weer tot de diepe emotie van zondebesef en dan van vergeving ontvangen van die hemelse Vader die je accepteert zoals je bent. Dat spoort je aan om anders te willen zijn...Meestal tevergeefs, maar als gelovige kom je  daarmee wel in een vicieuze cirkel te recht  van zondegevoel en vergeving, een proces dat de emotionele  band met de “vergevende partij” enorm kan versterken.
Dit onderwerp doet me denken aan een Navigatorconferentie ergens laat in de jaren zestig, toen een groep jongens (het was toen nog geen meisjesprobleem:)) bij elkaar kwam om het met de Nederlandse dominee Veenhuizen over masturbatie te hebben. Die bijeenkomst moet onderhands (zonder Navigatorleiding-toestemming) geregeld zijn, denk ik,  want ik hoorde er pas achteraf over van een kennis. Ds. Veenhuizen had aangeraden om als de behoefte zich voordeed, het maar snel af te handelen, zonder teveel fantasieën. Later hoorden we dat de Amerikaanse Navigator-leiding dit ten zeerste had afgekeurd. Maar het is niet tegen te houden, de menselijke “geest” heeft nu één keer vaak/soms behoefte aan fysieke fantasieën en het is eigenlijk best wel fantastisch hoe het brein hieraan kan voldoen.

De “geest” van veel mensen heeft ook behoefte aan geestelijke fantasieën, aan iemand die je kan vergeven, iemand die jou kent en toch intens veel van je houdt. Zo ontstaan liedjes met teksten richting God van "You alone are my heart's desire.."  en "to You alone may my spirit yield". Dat verlangen kan heel sterk gevoed en beantwoord worden door anderen om je heen, door mensen wellicht die je vertellen  dat iemand zoveel van je hield dat hij voor je gestorven is...... en weer opgestaan om je te leiden als jouw Heer en Heiland.

De Bijbel moedigt mensen aan om die geestelijke gemeenschap met Jezus te zoeken en vergelijkt het zelf met fysieke gemeenschap

1 Corinthiërs 1: (NBV)

⁹ God is getrouw, door wie gij zijt geroepen tot gemeenschap met zijn Zoon Jezus Christus, onze Here.
1 Corintiërs 6: (NBV)
¹⁶ Of weet gij niet, dat wie zich aan een hoer hecht, één lichaam (met haar) is? Want, zegt Hij, die twee zullen tot één vlees zijn. ¹⁷ Maar die zich aan de Here hecht, is één geest (met Hem).

Of in de woorden van de Bijbel in Gewone Taal:

^16-17 Iemand die trouw blijft aan de Heer, is helemaal één met hem. Maar iemand die met een hoer naar bed gaat, is helemaal één met haar. Want in de heilige boeken staat: «Man en vrouw zullen samen helemaal één zijn.»

De vertalers zijn hier niet helemaal consequent geweest in hun vertaling, want in het Grieks wordt twee keer dezelfde term gebruikt (“hechten”).  Eigenlijk had je dus kunnen verwachten:

^16-17 Iemand die met de Heer naar bed gaat, is helemaal één met hem. Maar iemand die met een hoer naar bed gaat, is helemaal één met haar. Want in de heilige boeken staat: «Man en vrouw zullen samen helemaal één zijn.»

Die geestelijke gemeenschap ervaren kinderen van God vaak/soms in hun Stille Tijd, een moment waarop ze God prijzen voor wie Hij is, een stukje uit de bijbel lezen en dat overdenken, met Hem overleggen over de dingen die hen bezighouden. God of Jezus prijzen wordt alom aangeraden als de snelste weg tot Gods hart. Je prijst hem al van te voren, voordat hij bijvoorbeeld al een gebed verhoord heeft. Je kunt zo enorme geestelijke bevrediging ontvangen, wat nog eens enorm versterkt wordt door het samen met anderen te ervaren en bijvoorbeeld door met (en over) je te laten  bidden. Dat kan dan zo gaan:

                                    Jezus, ik dank U dat U Jan liefhebt,

                                    Dat U hem wilt genezen, Heer.

                                    Dank u, dank u, Vader, dat U Jan nu aanraakt

                                    Met Uw genezende hand, Heer etc.

En als die genezing (of bevrijding of financiële voorziening of kracht in een moeilijke situatie) dan niet direct plaats vindt, mag Jan heen gaan en die toezegging blijven claimen.

Gezamenlijk prijzen zorgt waarschijnlijk wel voor de meest intense geestelijke bevrediging. Bijna alle evangelische gemeenten  hebben nu een “aanbiddingsdienst”, als het kan met een band, een koor en een “praise-leader”. Tijdens zo’n dienst kunnen de emoties hoog oplopen, voortgestuwd door herhaling van het zelfde lied en het opwaarts heffen van de handen. In Pinkstergemeenten en Volle Evangelie gemeenten kan het nog vermengd worden met lofprijzing of een boodschap voor de gemeente in tongen.

Post Masturbatie Stress (PMS) is niet ongewoon, wanneer je weer even terugkomt met beide benen in de werkelijkheid. Dit is bij geestelijke vervoering vaak ook het geval.

In hun leuke boekje over het nut en de plaats van Twijfel in het geloof, halen Reinier Sonneveld en Corjan Matsinger   een bericht aan van Ronald die net een conferentie in Taizé had meegemaakt  (Het voordeel van de twijfel p.74):

“Toen we daar met z’n allen waren, was God zo vet aanwezig, ik had tijdens de viering kippenvel van mijn hoofd tot aan mijn tenen...  Het was magisch, we waren met zoveel mensen bij elkaar die allemaal hetzelfde geloofden en voelden. We waren een eenheid en God was zo voelbaar aanwezig.

Nu ik thuis ben lijkt het of alles weg is. Weg kippenvel, niks magic feeling. Ik ben zo down als het maar kan. ..  Wat moet ik doen?”

Ik kan me nog herinner dat we op een Kerstconferentie waren bij oom Sidney Wilson, een beminnelijke man die meeslepend kon vertellen over wat er in de toekomst allemaal ging gebeuren, aan de hand van het Bijbelboek Openbaring. Een beetje als Jan van Barneveld (voor wie hem kennen), maar wel met een geheel andere invulling. Het ging dan over de Koning van het Noorden of het duizendjarige rijk etc. etc. Echt volgen viel me tegen, maar de sfeer was absoluut hemels.  Je voelde gewoon de aanwezigheid van  Jezus.

Toen we na afloop in het donker naar buiten kwamen, liep er net een man langs die vloekte als de ketter aller ketters: Gotver, gotver, gotverdomme...  Ik was in één klap weer terug bij af.... Weer een beetje bijgekomen, vertelde ik mezelf dat dat nu het verschil was tussen licht (het licht van Jezus) en duisternis (de duisternis van Satan).

Bij geestelijke vervoering ben je niet gauw bereid om te zien dat het hier om een gefantaseerde entourage gaat, ook al ben je met een gezond verstand geboren.

Met die Heiland krijg je echter ook een aards boek meegeleverd, met prachtige verhalen en morele lessen en uitspraken, maar ook een boek waar je in vele opzichten als nadenkend gelovige wel mee in je maag moet zitten. De Genesis-verhalen horen daar ook bij.

Je zou “christenen” globaal in drie groepen kunnen verdelen.

1.      Zij die geloven dat de bijbel in z’n geheel zowel historische als feitelijke waarheid weergeeft. Bijv. Pastor Bottenblei, Jan van den Bosch, Jan Zijlstra, Anne van der Bijl, Dolf van de Vegte, Bert Dorenbos, Bert de Haan etc. etc.

2.      Zij die geloven dat de Bijbel niet overal historisch waar hoeft te zijn maar dat het gaat om de door God geïnspireerde boodschap die erin verpakt zit. Jezus is wel gestorven voor onze zonden en weer opgestaan. Bijv. Andries Knevel, Thijs van den Brink, Cees Dekker, Reinier Sonneveld, Corjan Matsinger  ..

3.      Zij die geloven dat de Bijbel veel inspirerende inhoud heeft. Jezus hoeft niet perse te zijn opgestaan.  Dit kan ook symbolisch uitgelegd worden. Harry Kuitert, Jacobine Geel (?), ds Carel ter Linden, de atheïstische dominee Klaas Hendrikse..

Aanvullingen en correcties op bovenstaande  personalia zijn zeer welkom!

Voor de ware kinderen van God (groep 1) valt groep 3 al helemaal buiten de boot en over groep 2 kunnen ze hun twijfels hebben. Groep 2 is de groep waar ik nog steeds iets mee heb, omdat ik hun worsteling om in Jezus te blijven geloven, maar ook met dat boek (de Bijbel) uit de weg te kunnen, zo goed kan begrijpen. Het is een verloren strijd, maar zou ik hen er vanaf moeten willen brengen? Als dat soort geloof je gelukkig maakt en je een gevoel van warmte en bescherming geeft, kan het dan kwaad? En als je aan die lastige Bijbelverhalen dan nog een beetje een draai kunt geven zodat er mee te leven valt? Niet waarschijnlijk, en toch, het is geen geloof dat een tweede of derde generatie gaat halen, denk ik. En wie wil nu echt z’n geluk en warmte en veiligheid bouwen op wat er (zeer waarschijnlijk) niet is? Dat moet toch anders kunnen, dat zal wel anders moeten kunnen! Vraag het gelukkige ongelovigen maar eens..

Conflict geloof en wetenschap is een mythe.

Cees Dekker beweert dat er geen conflict is tussen Geloof en Wetenschap. Dat te denken is een mythe, luister maar:

Het conflict tussen wetenschap en geloof is een mythe.

Dat was een lang verhaal, dat aan de echte oorzaken van het conflict voorbij gaat. Het conflict ligt niet zozeer tussen Wetenschap en Geloof in een god. Wetenschappers en zelfs de atheïsten onder hen weten ook niet wat zich achter de "Big Bang" bevindt. Als iemand daar drie letters aan wil plakken, bijv. G.O.D. so what??
Er is wel een conflict tussen de wetenschap en de  (vaak primitieve) boeken van het geloof. Op het water kunnen lopen, water in wijn om kunnen toveren, na drie dagen dood te zijn geweest weer levend worden, zonder hulpmiddel omhoog stijgen naar de wolken, etc. zijn moeilijk te verenigen met wetenschappelijke kennis. Ook de wreedheid van de Joods/christelijke God lijkt mij voor een intelligent mens moeilijk voor zijn rekening te nemen (bijv. genocidale zondvloed, goddelijk gesanctioneerde afslachting van een hele bevolkingen (Jericho) etc).
Ook sympathieke en gerespecteerde geleerden, zoals Cees Dekker, kunnen door hun "Liefde voor (een geprojecteerde) Jezus" blind worden voor de werkelijkheid en tot de erg onbescheiden conclusie komen dat "Jezus de diepste Waarheid is" en andere religies slechts een stukje van de waarheid kennen. Voor de objectieve toeschouwer is het gewroet om aan die Bijbelverhalen nog een draai te geven, bijna een beetje zielig..
Cees maakt gebruik van typische  stokpaardjes in de evangelische wereld, bijv. de suggestie dat het (christelijke) geloof veel kans heeft waar te zijn omdat er ook wetenschappers zijn die geloven, omdat ook hij (Cees Dekker) gelooft, omdat het christelijk geloof de bakermat is geweest voor de moderne wetenschap en voor onze (geordende) Westerse samenleving.

Hoewel inhoudelijk nauwelijks relevant, zijn de opmerkingen wel interessant als het gaat om het historische conflict tussen geloof en wetenschap.
Voor gelovigen zelf is het belangrijker om te weten wat dit dan betekent voor hoe ze hun Bijbel lezen, want dan zouden er wel eens een paar problemen om de hoek kunnen komen kijken. Maar niet voor Cees, die kennelijk nog niet gekeken heeft naar hoe het anderen verging die later als "beginnend vrijzinnig" zouden worden aangemerkt.

Cees Dekker over Wetenschap, Geloof en Genesis

Je kunt de hele discussie hier volgen:

Cees Dekker versus Jelle Römer

De volgende keer: Wetenschap en geloof door de eeuwen heen.