zaterdag 17 augustus 2019

Foute genen (de erfzonde)

Voor een vollediger weergave, klik hier

God had het allemaal wel mooi bedacht. Hij verveelde zich een beetje en vond toen dat Hij ook wel eens een paar levende poppetjes kon maken om mee te spelen. Dus Hij aan de gang met wat boetseerklei. Was nog wel even een uitdaging want het zou wel leuk zijn als dit poppetje gebruik zou kunnen maken van al die lekkere vruchten die er ook in de tuin die Hij had aangelegd groeiden. Die moesten dan ergens naar binnen. Zo is de mond ontstaan! Maar de ongebruikte resten ervan moesten er ook weer uit. Ok, dan maar een gat voor de vastere substanties en een plassertje voor de vloeistof. Klaar, zomaar in elkaar gezet. Hij had ook al een naam bedacht, Adam (mens of man). Nu nog een poppetje voor Adam om mee te spelen. Briljant idee: als die twee poppetjes er nu zelf voor zouden kunnen zorgen dat er meer poppetjes kwamen, hoefde Hij zelf niet met meer klei aan te gang. Dan hebben we gewoon nog een poppetje nodig met eitjes erin en als dat man-poppetje er nou voor kon zorgen dat die eitjes bevrucht werden dan was het weer voor elkaar. Ok, daar kon dat plassertje wel voor gebruikt worden en dan hadden we alleen nog maar een poppetje nodig met een gaatje om bevrucht te kunnen worden. God had echter geen zin om weer met klei aan de gang te gaan en besloot om die Adam maar onder narcose te brengen
   en een rib uit zijn lichaam te verwijderen. Daaruit beeldhouwde God een tweede poppetje. Adam was verrukt, toen hij weer bijkwam en zei:


Gen 1: 23 NBV
Dit is nu eindelijk been van mijn gebeente en vlees van mijn vlees; deze zal “mannin” (Eva) heten, omdat zij uit de man genomen is.

Nou had God op de een of andere manier een verlangen ontwikkeld om door die poppetjes ge-like-t te worden. (Hij had Facebook al ergens in Z’n achterhoofd. ) Daarom had Hij ook een onzichtbare component ingebouwd, de ziel, die dingen kon voelen, zoals liefde. Maar ja, als Hij nou alleen maar geliefd zou worden omdat hij de Maker was en ze gewoon niet anders konden dan van Hem houden, dan was dat ook maar niks. Dat zou Zijn ego ook niet strelen. Dus wat deed Hij, Hij bouwde een algoritme in in die ziel die het mogelijk maakte dat die ziel een ongewenste beslissing zou kunnen nemen, bijv. Hem ook niet liefhebben of iets doen wat Hij niet wilde. Voor die ongewenste beslissingen en bijbehorende daden, had God ook al een naam bedacht: “zonde”.

Tja, dat heeft Ie geweten. Hij had een perfect mens geschapen die in staat was zondige dingen te doen. “ ‘contradictio in terminis’, een innerlijke tegenspraak”, dacht Lucifer gelijk, die afvallige aartsengel: “Van dat lek in de software kan ik mooi nog wel eens gebruik maken.”

En zo zou het dus gaan. God had nog een mooie boom laten groeien, met daaraan buitengewoon aantrekkelijke vruchten, maar er een bordje van “verboden toegang” aan gehangen. Zo kon Hij mooi zien of Zijn schepseltjes Hem wel uit liefde zouden gehoorzamen. De boom der “kennis van goed en kwaad” had Hij hem genoemd. Poppetjes die van Hem houden zouden toch nooit essentiële kennis willen verwerven, waarom zouden ze, van Hem houden was toch genoeg...


Maar ondertussen hadden Lucifer en zijn trawanten de ziel-software gehackt en de gen die naar kennis verlangt, sterk vergroot. Daarop verkleedde hij zich nog even als slang en maakte het volgende praatje met Eva:

Gen 2:3-5 NBV  
‘Is het waar dat God gezegd heeft dat jullie van geen enkele boom in de tuin mogen eten?’ 
2‘We mogen de vruchten van alle bomen eten,’ antwoordde de vrouw, 3‘behalve die van de boom in het midden van de tuin. God heeft ons verboden van de vruchten van die boom te eten of ze zelfs maar aan te raken; doen we dat toch, dan zullen we sterven.’ 
4‘Jullie zullen helemaal niet sterven,’ zei de slang. 5‘Integendeel, God weet dat jullie de ogen zullen opengaan zodra je daarvan eet, dat jullie dan als ​goden zullen zijn en kennis zullen hebben van goed en kwaad’

Nou ja, toen was het dus mis, het ‘verlangen-naar-kennis-gen’ nam de regie over en ze at van de verboden boom. In haar enthousiasme haalde ze ook haar man nog over om een hap te nemen.

Toen waren de poppetjes aan het dansen. God was razend en had een gebroken hart. Adam en Eva werden het Paradijs uitgedonderd en Eva kreeg nog een mooie boodschap mee:

     Gen 3:15 NBV:
‘Je zwangerschap maak ik tot een zware last,
zwoegen zul je als je baart.
Je zult je man begeren,
en hij zal over je heersen.’
  
Ook de man kon niet veel goeds verwachten:

Gen 3: 16-19 NBV
‘Je hebt geluisterd naar je vrouw,
gegeten van de boom die ik je had verboden.
Vervloekt is de akker om wat jij hebt gedaan,
zwoegen zul je om ervan te eten,
je hele leven lang.
18Dorens en distels zullen er groeien,
toch moet je van zijn gewassen leven.
19Zweten zul je voor je brood,
totdat je terugkeert tot de aarde, waaruit je bent genomen:
stof ben je, tot stof keer je terug.’

En dat zondige gen, dat wordt nu van geslacht tot geslacht overgedragen. We worden er gewoon mee geboren. Kinderen van god noemen dit “de erfzonde”. Voor God moet dit wel een verschrikkelijke misrekening zijn geweest en die satan, genaamd Lucifer, stond er mooi bij te lachen. Hadden ze God toch maar even mooi te grazen gehad.

God zelf ging niet bij de pakken neer zitten, zo is God natuurlijk niet. Hij riep dus een raadgevende vergadering bijeen van al Zijn engelen, ook wel “zonen van God” genoemd. Ondertussen waren de poppetjes aardig bezig geweest zich te vermenigvuldigen en toen die zonen van God naar de dochters van de mensen keken, zagen ze hoe schoon ze waren. Daarop kwamen ze met een snood plan: “Als wij nou eens die vrouwen voor ons inpalmen en kinderen voortbrengen, dan gaan die vast onze zondeloze genen erven en niet dat foute gen van het menselijk geslacht...”  
God had daar nog wel een paar bedenkingen bij, maar de kans dat er toch nog een menselijk ras zou kunnen ontstaan zonder dat foute gen, nou ja die kans was er....
En zo gebeurde het dus:

Gen 6: 1-4 NBV
61Zo kwamen er steeds meer mensen op aarde, en zij kregen dochters. 2De ​zonen Gods zagen hoe mooi de dochters van de mensen waren, en ze kozen uit hen de vrouwen die ze maar wilden. ......................... 4In die tijd en ook daarna nog, zolang de ​zonen Gods​ gemeenschap hadden met de dochters van de mensen en ​kinderen​ bij hen kregen, leefden de giganten op aarde. Dat zijn de befaamde helden uit het verre verleden.


Sons of God - Caution w/Lyrics (HD)

Helaas, helaas, het door Lucifer en co gemanipuleerde gen, bleek niet uit het DNA te verwijderen te zijn. Wel werd een ander gen gemuteerd en bleken de kinderen van God reuzen voort te brengen, iets waar God nou ook niet op zat te wachten.

Hij had al bedacht dat hij iedereen die het foute gen nog had zou “verwijderen” van de aarde, zodat alleen de poppetjes met alleen maar goede genen over zouden blijven.
Dat plan moest nu ook al de prullenbak in. God kreeg enorm spijt van zijn poppetjesmakerij en besloot om dan maar in één keer schoon schip te maken:

Gen 6: 6-7 NBV
6[Toen].... kreeg Hij er spijt van dat hij mensen had gemaakt en voelde zich diep gekwetst. 7Ik zal de mensen die ik geschapen heb van de aarde wegvagen, dacht hij, en met de mensen ook het ​vee, de kruipende dieren en de vogels, want ik heb er spijt van dat ik ze heb gemaakt. 

Over hoe Hij dat aanpakte, een volgende keer.


Deel 2:  Het Water des Doods