De stilte van God

Wil je de reis door het brein van de kinderen van god blijven volgen, vul je e-mailadres dan hiernaast (rechts) in. Je krijgt daarna een mailtje waarmee je je aanvraag kunt bevestigen.

Vaderloze atheïsten

“de psycholoog Paul Vitz heeft de levensverhalen van de bekendste atheïsten onderzocht.... Allemaal hadden ze een problematische relatie met hun vader....Allemaal!! “(p. 183)

“Ontstaat veel atheïsme uit rancune, een soort verlate wraak op de man die je zo heeft laten zitten?  ... door atheïst te worden “pak” je hem als kind “terug” omdat hij jou zo gekwetst heeft.” ( p. 183)

“De vaderloze atheïsten lijden aan een blikvernauwing. hun leven is al vroeg getekend door dat ene gemis....  (p. 185) ..... De vaderloze atheïsten geven korte, eenzijdige antwoorden.” (p. 186)

uit: De stilte van God door Reinier Sonneveld

Omdat de boeken van Reinier Sonneveld door zijn modern aandoende schrijfstijl regelmatig op geloofssites voorbijkomen, leek het me goed om eens wat beter naar één ervan  te kijken.

In De stilte van God gaat Sonneveld de twijfels van (rand)gelovigen te lijf. Die twijfels worden veroorzaakt door het gebrek aan antwoorden van God op hun vragen en behoeften. God blijft maar stil, zo lijkt het. Die twijfels weet Sonneveld goed te beschrijven: Waarom voel ik God niet, waarom antwoordt Hij niet, waarom word ik als gelovige door mijn omgeving niet geaccepteerd, ik ben te slecht  voor God, waarom moet ik altijd van alles, God lijkt me meer op een dictator, waarom overkomt mij zoveel ellende of is er zoveel ellende in de wereld, het christelijke verhaal komt niet overeen met mijn verstand, de bijbel niet met de wetenschap.

Veel lezers zullen zich in de beschrijving van hun twijfels herkennen en het gevoel krijgen dat Sonneveld naast hen staat en te vertrouwen is. Dit kan er dan ook gemakkelijk toe leiden dat de gesuggereerde “oplossingen” ook als zoete koek geslikt worden.

Die oplossing is in essentie dat de stilte van God functioneel is, dat twijfels gewoon zijn  en dat je maar gewoon aan Jezus en het (min of meer) orthodox evangelische geloof vast moet houden. Dat functionele van de stilte van God wordt dan bijvoorbeeld geïllustreerd door het verhaal van een moeder die een kind had met een verlammende spierziekte. Ze legde een felgekleurde bal, die hij graag wilde hebben, vlak bij hem. Hij schreeuwde het wekenlang uit  bij zijn pogingen erbij te komen. De moeder leed meer dan hij, haar familieleden beschimpten haar, maar uiteindelijk wist hij er toch naartoe te rollen. En nu kan hij zelfs lopen..  God blijft op afstand om ons in leven te houden. (p. 147). Zo kan God ons ook pijn laten lijden om ons verder te helpen. En ook al snap je niet alles, "committeer je aan God", "richt je op Jezus", is de boodschap van Sonneveld. Mijd vooral simpele antwoorden, zegt Sonneveld, zoek het bij Jezus, hij is het Antwoord. Kan het nog simpeler?
Nou wordt er in de wetenschap vanuit gegaan dat de eenvoudigste hypothese die het meest verklaart, de beste kans heeft om in de buurt van de waarheid te komen. Een veel eenvoudiger verklaring voor de stilte van God is dat deze persoonlijke en in ons geïnteresseerde God er niet is. Dan is het ook logisch dat je weinig van hem merkt en van hem hoort. Maar pas op dan ben je al gauw een vaderloze atheïst, want "De vaderloze atheïsten geven korte, eenzijdige antwoorden.” (p. 186)

Wie of wat die  G.O.D is wordt nergens uitgelegd, maar Sonneveld wil Hem, Jezus en de Bijbel in het verhaal hebben en komt dan met de merkwaardigste reflecties over waarom het christendom de beste papieren heeft en Jezus het Antwoord is (p. 208). Bij het lezen van die overwegingen heb ik me meerdere malen bijna fysiek onpasselijk gevoeld.

Hoe slecht die beweringen onderbouwd zijn blijkt al uit het als humoristisch bedoelde verhaal over een Vlaamse pastoor die goed Nederlands wilde spreken. De ‘g’ en de  ‘ch’ worden volgens Sonneveld in Vlaanderen als ‘h’  uitgesproken en daarom probeerde de Vlaamse pastoor alle ‘h’-s als Nederlandse ‘g’ uit te spreken. Dit resulteerde bijv. in de ‘geilige maagd’ en de ‘goede gulp van de Geer’. Nou worden  de ‘g’ en ‘ch’ in Vlaanderen helemaal niet als ‘h’ uitgesproken, maar alleen maar wat meer met de tong naar voren, het zijn zgn. palatale schuurklanken en worden zeker geen 'h'-s. De grap verliest daarmee ook z’n leukheid. Hier nog een aantal claims:

God gebruikte nooit geweld.

De passages in het Oude Testament waar God aanzet tot geweld, moet je zien als krantenkoppen. In werkelijkheid stond Hij het geweld alleen maar toe en ook dat viel allemaal wel wat mee. De krantenkop “Philips staakt” kan bijv.  ook best inhouden dat maar een handje vol mensen staakte. (p. 163) Hier wordt het nog fraaier:  Van het leger van Israël wordt vermeld dat het de vijand tot de laatste man vernietigend verslagen had.  En dan gaat het verder met... “en nadat de paar vijanden die nog konden ontvluchten, waren ontkomen....” . Sonneveld concludeert: Zie je wel, je moet “allemaal“ niet letterlijk nemen.... Kennelijk ook het verhaal van Jericho niet waar God de opdracht gaf iedereen, man, vrouw, kinderen, baby’s, vee te vermoorden.  Dat viel heus ook wel mee, er zijn vast wel een paar ontkomen.... “Zo leer je de bijbel iets anders te lezen”. En “Dat geeft een heel ander beeld van de inname van Kanaän”  Er vond echt geen genocide plaats, hoor. het inpalmen van het land van anderen is immers ook geen probleem, hadden de Duitsers hier destijds ook goed gedaan en bij die holocaust zijn er ook wel overlevenden geweest. Ook geen genocide dus....

De vroege kerk bracht Rome de verzorgingsstaat.

De vroege kerk tot de vierde eeuw was geweldig en Rome was de perversie zelve. “Het kan je [in Rome] na een tijdje opvallen dat je veel vrouwen moeilijk ziet lopen- het gevolg van een primitief uitgevoerde abortus.” Die Romeinen waren verschrikkelijk, erger dan niet-gelovigen vandaag, want die geven nog wel eens iets aan goede doelen (ook al is het maar ⅓ van wat gelovigen geven), maar “een Romein piekerde daar [zelfs] niet over” (p.65),  “Christenen stopten met abortus en babymoord, adopteerden vondelingen, richten weeshuizen op. Vrouwen werden voor het eerst gezien als volstrekt gelijkwaardig.”  Ze mochten leiding geven en konden preken en er was nauwelijks nog verschil tussen bazen en hun slaven. (p 57)  

Hier zijn twee aanhalingen uit de geschriften van kerkvaders die laten zien dat slavernij ook in de kerk bleef bestaan.

Ignatius in een brief aan Polycarp: (begin tweede eeuw)

Veracht noch uw mannelijke noch uw vrouwelijke slaven, maar laat ze ook niet opgeblazen worden met verwaandheid. Laat ze in plaats daarvan zich nog meer onderwerpen, voor de glorie van God, zodat ze van God een beter soort vrijheid verkrijgen.   Sta niet toe dat ze ernaar verlangen op kosten van de gemeenschap vrijgekocht te worden, opdat ze niet als slaaf van hun eigen verlangens bevonden worden.

Augustinus (4e eeuw):

De belangrijkste reden voor slavernij is zonde, dat ervoor zorgt dat iemand aan een ander ondergeschikt wordt…. iets dat alleen maar gebeurt naar het oordeel van God, bij wie geen onrechtvaardigheid bestaat en die weet hoe de juiste straf uitgedeeld moet worden voor welke overtreding dan ook.  De Stad van God, 19:15

Sonneveld doet het voorkomen of er in Rome alleen maar twee godsdienstige groepen waren, asociale Zeus aanbidders en sociale  christenen. In feite waren er vele andere religieuze groepering van vergelijkbare grootte, waaronder bijv.  het Zoroastrisme en Manicheïsme  waar Augustinus ook een tijdlang bij behoorde en erg door werd beïnvloed. Ook binnen "de kerk" zelf waren er verschillende rivaliserende en ruziemakende stromingen. De nauwelijks echt vreedzame groei waar Sonneveld het over heeft veranderde snel in oplegging van boven af en afgedwongen bekering van de meeste Europese volkeren. De vierde eeuw wordt wel gekenschetst als de omkeer van Beschaving naar Barbarij . Vanaf  380  werd het Christendom de enig toegestane Godsdienst en werden alle niet-christelijke groeperingen verboden. Sonneveld zwijgt daarover. Met de slavernij werd het alleen maar erger, ook bisschoppen werden door hun slaven bediend en we hebben nekketens van slaven uit deze tijd met daarop het teken van het kruis of van de vis (ichthus).

Vrouwenemancipatie

Het ging vrouwen ook maar marginaal beter en dat kwam niet alleen door het christendom. Sonneveld herinnert zijn lezers niet aan het goddelijke bevel aan vrouwen om hun mannen onderdanig te zijn(1 Petrus 3:1 -) en ook wordt er niet gewezen naar kerkvaders zoals Tertulianus, Origen, Augustinus die de vrouw bleven aanwijzen  als oorzaak van de zonde en hun het recht ontkenden om de man te onderrichten.

Bijvoorbeeld

Origen (AD 185-254):
Ook al heeft een vrouw de gave van profetie, ze mag daarom nog steeds niet in een samenkomst spreken... want [zoals Paulus zegt] "Ik sta een vrouw niet toe een man te onderwijzen" of nog minder zo "hem te vertellen wat hij moet doen."

Tertullian, kerkvader uit de tweede eeuw, schreef: "Het is een vrouw niet toegestaan in de kerk te spreken. Ze mag ook niet onderricht geven, dopen, offeren, of voor haarzelf welke functie ook maar claimen die voorbehouden is aan een man."

Tot op heden heeft de vrouw noch in de rooms-katholieke kerk noch in de orthodox/reformatorisch/evangelische hoek volledig mogen  emanciperen.

De Middeleeuwen, die Sonneveld ook verheerlijkt,  brachten de bekende theoloog Thomas van Aquinas (1224-1274) voort die beweerde, op basis van het benodigde principe van orde en rang:  Dus is door een dergelijke onderdanigheid de vrouw uiteraard ondergeschikt aan de man, omdat in de man de discretie van de rede overheerst. (96, 3). Summa Theologica I, qu. 92, art. 1, ad 2.

Dark Ages straalden helderder dan de verlichting

Dat de kerk wetenschappelijke ontwikkelingen remde is grotendeel verzonnen na de verlichting, volgens Sonneveld. Galilei had alleen maar problemen met de kerk omdat hij de Paus belachelijk had gemaakt. Ach, het had ook nog maar anderhalf, (grotendeel christelijk) millennium geduurd sinds de Griekse filosoof   Aristarchus ( in 260 v. Chr.)  had gesuggereerd dat de aarde om de zon draaide. Dat dat niet sneller werd opgepikt kun je toch de kerk de schuld niet van geven.... en dat Luther niets zag in een aarde die om de zon draaide, nou ja, dat was ook die grote Hervormer maar........ Had natuurlijk niets te maken met de zon die in de bijbel wel rustig rond de aarde draait en met de enorme omzichtigheid waarmee geleerden, o.a. Galilei, in de latere Middeleeuwen hun bevindingen omschreven, om maar niet de Kerkelijke autoriteiten tegen zich te krijgen.

God ging aan zijn succes ten onder

Alle welvaart waar we in het Westen nu van kunnen genieten en de vele ontdekkingen van de wetenschap hebben we aan het Christendom te danken. Helaas heeft die welvaart ervoor gezorgd dat we ondankbaar zijn geworden en de god van die bron van onze welvaart zijn gaan ontkennen. We hebben onszelf en ons verstand boven Hem geplaatst en zo is God ten onder gegaan aan zijn eigen succes en worden de atheïsten voortgebracht:
"Kunstmest maakt atheïsten" of "Dikke auto's maken atheïsten". (p. 61)
En, inderdaad, door dat verstand boven God te plaatsen hebben we nu in West Europa al langer vrede en een hogere welvaart (ook al blijft er veel te verbeteren)

Slavenhandel in de eeuwen van de Christelijke consensus.

Volgens Francis Schaeffer in  "How Shall we then Live" zijn de eeuwen van vooruitgang na de reformatie tot aan de twintigste eeuw in het protestantse deel van Europa te kenmerken als bepaald door een Christelijke consensus, d.w.z. ze zouden bijv. een Christelijke ethiek hebben uitgestraald.

En de slavenhandel dan? En het leegroven van verre landen dan?  Of het onrechtmatig veroveren van kolonies dan? En de ontzettende armoede  bij de arbeiders tijdens de industriële revolutie dan? En die verschrikkelijke wereldoorlogen dan in de Christelijke wereld? En de positie van zwarten dan in Zuid-Afrika en de Verenigde Staten tot laat in de 20^ste eeuw?

De kerk kun je daar niet op aanspreken, zegt Sonneveld,  die had gewoon niet genoeg invloed om dat tegen te houden en de Paus heeft ook weleens verzucht dat het eigenlijk niet mocht... en gelovigen stonden aan het begin van de strijd om de slavernij af te schaffen. (p. 65) Daar word ik helemaal onpasselijk van als gelovigen maar blijven aankomen met het feit dat er ook een paar gelovigen betrokken waren bij pogingen de slavernij af te schaffen, een slavernij die ook door christelijke gelovigen eeuwenlang werd gepraktiseerd.

Conflict geloof en wetenschap.

Er is geen conflict, zegt Sonneveld, samen met Cees Dekker, Emanuel Rutten en Andries Knevel.

De bijbel is ons niet gegeven om wetenschappelijke kennis over te dragen. Het is “een ander misverstand dat Genesis 1 letterlijk bedoeld zou zijn” (p. 273) Sonneveld weet dat gewoon. “Zekerheid is soms heel destructief – bijvoorbeeld als je vastzit in bepaalde beelden over God en geloven”(P. 23&) Zelf heeft Sonneveld geen probleem met zijn zekerheden waarvan dit boek wemelt.

Als je Genesis 1  niet letterlijk hoeft te nemen omdat het wetenschappelijk niet spoort, waarom zou je het dan wel letterlijk moeten nemen als er in het Nieuwe Testament verteld wordt dat iemand maagdelijk verwekt werd, op het water kon lopen, water in wijn kon omtoveren, na drie dagen pierdood te zijn geweest, weer leven werd en ten slotte helemaal op eigen kracht en zonder hulpmiddelen naar de wolken opsteeg. Daar begint Sonneveld dan maar niet over.

Atheïsten

Veel van het wantrouwen bij christenen tegen de wetenschap komt door de atheïsten. Die gebruikten de wetenschap namelijk om aan te tonen dat het geloof niet spoort. (p. 273) Ze sporen zelf gewoon niet. Er zijn aanwijzingen dat atheïsten mensen zijn met een verstoorde vader-kind relatie:

 “de psycholoog Paul Vitz heeft de levensverhalen van de bekendste atheïsten onderzocht.... Allemaal hadden ze een problematische relatie met hun vader....Allemaal!! “(p. 183)

“Ontstaat veel atheïsme uit rancune, een soort verlate wraak op de man die je zo heeft laten zitten?  ... door atheïst te worden “pak” je hem als kind “terug” omdat hij jou zo gekwetst heeft.” ( p. 183)

“De vaderloze atheïsten lijden aan een blikvernauwing. hun leven is al vroeg getekend door dat ene gemis....  (p. 185) ..... De vaderloze atheïsten geven korte, eenzijdige antwoorden.” (p. 186)

Conclusie:

Bij het lezen van dit boek bemerkte ik een  toenemende tegenzin en begon ik me af te vragen of het de moeite wel waard was. Toch maar doorgelezen, want ik maak graag iets af waar ik aan begonnen ben. Maar de argumentatie rammelt aan alle kanten en uiteindelijk kom je uit bij een behoorlijk conservatief reformatorisch / evangelische positie (van het Knevel-iaanse type wat betreft de evolutie):

Hou je aan Jezus vast, Hij is het Antwoord. Wat ook inhoudt "het visje op je auto", "het kruisje om je nek", "om stilte vragen bij een maaltijd op je werk of bij vrienden", "een niet blote kledingstijl", "niet samenwonen voordat je trouwt" en "bepaalde carrière stappen mislopen omdat het botst met je principes"

De Scheiding, het ontstaan van de kloof tussen God en mens

De scheiding

Out of my bondage, sorrow and night.

 

Out of my bondage, sorrow and night,
Jesus, I come, Jesus, I come;
Into Thy freedom, gladness, and light,
Jesus, I come to Thee;

Out of my sickness, into Thy health,
Out of my want and into Thy wealth,
Out of my sin and into Thyself,
Jesus, I come to Thee.

Out of my shameful failure and loss,
Jesus, I come, Jesus, I come;
Into the glorious gain of Thy cross,
Jesus, I come to Thee;

Out of earth’s sorrows, into Thy balm,
Out of life’s storms and into Thy calm,
Out of distress to jubilant psalm,
Jesus, I come to Thee.

Out of unrest and arrogant pride,
Jesus, I come, Jesus, I come;
Into Thy blessed will to abide,
Jesus, I come to Thee;

Out of myself to dwell in Thy love,
Out of despair, into raptures above,
Upward for aye on wings like a dove,
Jesus, I come to Thee.

Out of the fear and dread of the tomb,
Jesus, I come, Jesus, I come;
Into the joy and light of Thy home,
Jesus, I come to Thee;

Out of the depths of ruin untold,
Into the peace of Thy sheltering fold,
ever Thy glorious face to behold,
Jesus, I come to Thee.

William T. Sleeper

Eten van verboden vruchten en wijzer willen worden dan goed voor je is, dat is de bron geworden van al onze ellende en het schuldgevoel dat velen met hun mee blijven dragen.  Het gevoel anderen pijn gedaan te hebben, egoïstisch te zijn geweest, oneerlijk, uit op eigen roem, seksuele schuldgevoelens of .... het gevoel van warmte en liefde te ontbreken, van eenzaamheid, onbegrepen zijn, betekenisloosheid, zorgen, angst, angst wellicht voor de dood. En als je hier nu een reden voor kunt aanwijzen, namelijk "de zondeval", de menselijke ongehoorzaamheid richting zijn Schepper en daarnaast ook een Weg om hier wat aan te doen, om die relatie met de Schepper weer te herstellen en vergeving te ontvangen en weer vrede en liefde en betekenis.

Als je dat kunt, dan heb je het recept van de kinderen van God te pakken.

Het is interessant dat de focus hierbij door de jaren verschuift, in de 19e eeuw t/m zo'n beetje de jaren 60 van de vorige eeuw, lag de nadruk bij de zgn "evangelisten" op het zondig zijn van de mensen. En vanuit een besef van zijn zondigheid, kon de mens dan de redding aangrijpen die Jezus bood.

Charles Hadden Spurgeon

 
De Britse predikheer Charles Spurgeon  (1834-92) wist hele kerken vol tot tranen toe te bewegen, tranen die voortkwamen uit een diep gevoel van schuld, zondigheid, onwaardigheid. En daarop kon dan de diepe vrede volgen die voortkwam uit het komen tot Jezus en het aanvaarden van zijn verlossend werk en het ontvangen van vergeving voor alles dat je had misdaan. 
In die tijd was de wetenschap nieuwe wegen ingeslagen. Darwin (1809 - 1882)kon niets anders, onbegrepen door zijn vrouw en zijn dominee-vriend, dan opperen dat de schepping à la Genesis gewoon niet plaats gevonden kon hebben, dat er een langzame ontwikkeling van de soorten geweest moet zijn. Een eeuw eerder was het verstand (of de rede) al een grotere plaats in gaan nemen in het denken van dichters, schilders en filosofen. Deze periode staat bekend als "de Verlichting". De effecten ervan raken met wat vertraging ook de bovenlaag van de bevolking, de aristocratie en een groot aantal academisch gevormde predikanten, bij wie de rede ineens (?) ook een steeds belangrijker plaats in gaat nemen.   Wat dit met de kerk deed is ook heel mooi beschreven in een boekje van Nico Dros  over de ontwikkelingen in het Texels dorpje Oosterend, "De sprekende slang".  Kennelijk had je toen ook al predikanten die niet veel op hadden met een letterlijk nemen van de bijbel en daar wel heel ver in gingen. Hij citeert één van hen (gebaseerd op "Het Wonder" van Algra) die zegt dat hij Jezus niet als Gods zoon beschouwt en niet gelooft dat Hij voor onze zonden gestorven is.
Die noodzaak kritisch te moeten kijken naar  waar in geloofd werd, bereikte de man in de straat echter niet. Voor hem en haar was dit zeer bedreigend en bij het vaak harde zwoegen was er meer behoefte aan de emotionele warmte die het geloof kon geven dan aan een bevrediging van het verstand.

Hendrik de Cock

Er ontstond een beweging van rondtrekkende "Oefenaars" die met veel hartstocht en bewogen toespraken de mensen zochten te leiden naar een sterk doorleefd geloof. In het plaatsje Ulrum, in Groningen, was het dominee de Cock die zich uiteindelijke maar afscheidde van de moederkerk en een eigen kerk begon. Hij moest dat met militair ingrijpen en zelf met een korte gevangenisstraf bekopen.  "Dei Koksioanen", hoor je een oudere generatie in Groningen nog wel zeggen over zijn volgelingen.

Zie bijv:  Marnegebied: Hendrik de Cock

Ook Billy Graham, die in 1954 en 1955 met een campagne in Nederland was baseerde zijn boodschap op het schuldig zijn van zijn toehoorders. Een favoriet lied dat dan door een groot koor gezongen werd, terwijl mensen zich naar voren begaven om hun hart aan Jezus te geven, was: "Just as I am"

Just as I am - poor, wretched, blind ---

O Lamb of God, I come. 

Het Lamb of God verwees naar Jezus, waarom dat zo was komen we nog wel op terug.

Vanaf de jaren 70 is de boodschap meer uitgegaan van het gevoel van doelloosheid, angst, onrust, eenzaamheid etc. dat de moderne mens vaak karakteriseert. Jezus is dan minder degene die vergeeft (ook dat wel) maar vooral iemand die je vrede, rust en betekenis kan geven. "God heeft een plan, ook met jouw leven", is dan de boodschap. De Emanuel gemeente van Deventer, bijv. prijst Jezus als volgt aan:

Jezus Christus werd gezalfd om

• de vloek van armoede over je leven te verbreken.
• je vrij te maken van allerlei bindingen.
• je geestelijke ogen te openen.
• je gebroken hart te helen.
• je huwelijk en relaties te herstellen.
• je te genezen van ziekte en gebreken.

Healing for the Nations

Deze gemeente hoort bij het zgn. Volle Evangelie, een pinksterbeweging die zich onderscheidt van de Broederschap van Pinkstergemeenten, door minder aandacht voor Israël, een andere kijk op de eindtijd en het geloof dat God ook wil dat het de gelovigen materieel goed gaat.

Dat zondige DNA hebben we van Adam en Eva geërfd, toch hadden die kennelijk veel minder last van die diepe existentiële gevoelens van schuld en verlorenheid die daar bij lijken te horen. Waar zij zich slechts druk over maakten was dat ze   in hun nakie rond liepen .........:

Genesis 3:

8 Toen de mens en zijn vrouw God, de HEER, in de koelte van de avondwind door de tuin hoorden wandelen, verborgen zij zich voor hem tussen de bomen. 9 Maar God, de HEER, riep de mens: ‘Waar ben je?’ 10 Hij antwoordde: ‘Ik hoorde u in de tuin en werd bang omdat ik naakt ben; daarom verborg ik me.’ 11 ‘Wie heeft je verteld dat je naakt bent? Heb je soms gegeten van de boom waarvan ik je verboden had te eten?’ 12 De mens antwoordde: ‘De vrouw die u hebt gemaakt om mij terzijde te staan, heeft mij vruchten van de boom gegeven en toen heb ik ervan gegeten.’ 13 ‘Waarom heb je dat gedaan?’ vroeg God, de HEER, aan de vrouw. En zij antwoordde: ‘De slang heeft me misleid en toen heb ik ervan gegeten.’

Nou dat is toch wel een rake typering van menselijk gedrag, de schuld gewoon doorschuiven. Ze hadden toen nog geen Partij voor de Dieren anders was er ook nog wel protest aangetekend dat het dier uiteindelijk weer de dupe moest zijn. En die slang, die heeft het moeten weten:

14 God, de HEER, zei tegen de slang:

‘Vervloekt ben jij dat je dit hebt gedaan,

het vee zal je voortaan mijden,

wilde dieren wenden zich af;

op je buik zul je kruipen

en stof zul je eten,
je hele leven lang.

God zelf was er hier bij de PvdD ook niet goed van afgekomen, want die trok de slang al zijn poten uit, zodat hij vanaf dat moment op z'n buik rond moest kruipen. Als dat geen dierenmishandeling is! Nou ja goed, hij had er ook wel een beetje om gevraagd.

En dan krijgen we het eerste teken dat God het uiteindelijk wel weer goed wil maken:

15 Vijandschap sticht ik tussen jou en de vrouw,

tussen jouw nageslacht en het hare,

zij verbrijzelen je kop,

jij bijt hen in de hiel.’

Voor kinderen van God wordt met hun "nageslacht", God's Zoon bedoeld, die uit een aardse vrouw (Maria) geboren zou worden. Deze Jezus zou de Satan (de Duivel) en zijn trawanten de kop verbrijzelen, Hij zou die satan door Zijn dood en opstanding overwinnen en de gelovigen vrijkopen. Die Satan zal de mensen nog wel lastig blijven vallen (hen in de hiel bijten), maar zijn lot werd >2000 jaar geleden al bezegeld en kinderen van God mogen (nee, moeten) die overwinning en de bijkomende zegeningen claimen.

Nou zou je verwachten dat na zo'n klinkende overwinning op de duivel het de laatste >2000 jaar allemaal wat beter was gegaan in de wereld. Helaas hebben we daar geen aanwijzingen voor. Zelfs het Nieuwe Testament (het deel van de Bijbel dat na de overwinning geschreven werd) geeft er geen blijk van dat die duivel aan kracht heeft ingeboet, in tegendeel hij wordt daar geportretteerd als een brullende leeuw:

1 Petrus 5:8

⁸ De duivel is jullie vijand. Hij zoekt altijd iemand die hij kan vernietigen. Hij is op jacht, als een brullende leeuw. Wees dus verstandig en let goed op.

Dat ziet er dus niet erg verslagen uit. Kinderen van God moeten hier dan ook nog wel een draai aan geven: Het ging om een principiële overwinning, die nog wel toegeëigend moet worden. Alsof je een huis hebt gekocht en betaald, maar de nog aanwezige bewoners ervan willen er nog niet echt uit en je moet allerlei moeite doen om dat huis in bezit te kunnen nemen. Of andersom, door die overwinning ben je nu formeel Gods eigendom, maar je moet aan Hem wel de sleutels en de toegang tot al die kamers in je huis overdragen.

Wel jammer, dat het effect zo beperkt is gebleven, dat de Wereld die God zo lief heeft en waarvoor Hij Zijn Zoon opofferde, er zo weinig van heeft gemerkt. Alleen bij de kinderen van God dan misschien een beetje, maar die woonden tot in de 19e eeuw voornamelijk in het Westen. In die wereld daarbuiten begint het nu pas een beetje door te dringen, nu het rijke Christelijk Westen de materiële gelegenheid heeft de wereld in te trekken en de  kinderen van God daar te vermenigvuldigen, terwijl in het Westen zelf die specifieke populatie steeds kleiner wordt.
En kennelijk moet die straf ook nog steeds uitgezeten worden, voor de man keihard werken en voor de vrouw hem gehoorzaam zijn:

16 Tegen de vrouw zei hij:

‘Je zwangerschap maak ik tot een zware last,

zwoegen zul je als je baart.

Je zult je man begeren,

en hij zal over je heersen.’ 

17 Tegen de mens zei hij:

‘Je hebt geluisterd naar je vrouw,

gegeten van de boom die ik je had verboden.

Vervloekt is de akker om wat jij hebt gedaan,

zwoegen zul je om ervan te eten,

je hele leven lang.

18 Dorens en distels zullen er groeien,

toch moet je van zijn gewassen leven.

19 Zweten zul je voor je brood,

totdat je terugkeert tot de aarde, waaruit je bent genomen:

stof ben je, tot stof keer je terug.’

Het hele scheppingsverhaal is moeilijk te verteren voor jonge westerse nadenkende gelovigen, maar de positie die de vrouw hier toegekend wordt is ook niet te verdragen. Je kunt het dan negeren, je er met een lachje vanaf maken of proberen er een hermeneutische (uitleggende) draai aan te geven. Ik ga op dit onderwerp in een volgende blog nog wel eens uitgebreider in, maar ook na Jezus heeft God het nog zo verordend dat de man de baas blijft, vrouwen moeten hun mannen "onderdanig" zijn staat er heel duidelijk in het originele Grieks, maar zelfs de vertalers van de Bijbel in Gewone Taal hebben er maar een wat beter te verteren draai aangegeven. ze moeten "luisteren naar" hun mannen:

1 Petrus 3:

Luister naar je man

^1-2 Ik zei al dat slaven moeten luisteren naar hun meester. En nu zeg ik: Vrouwen, jullie moeten luisteren naar je man. Leef zoals God het wil. Want als je een ongelovige man hebt, zul je hem op die manier voor het geloof winnen. Woorden zijn niet nodig als je man ziet hoe goed je leeft.

³ Vrouwen, jullie schoonheid wordt niet bepaald door je uiterlijk. Schoonheid hangt niet af van een vlecht in je haar, een mooie jurk of een gouden sieraad. ⁴ Het gaat om je hart en hoe je van binnen bent. Dat vindt God belangrijk. Wees dus vriendelijk en bescheiden, dan heb je een schoonheid die nooit zal verdwijnen.

⁵ Die schoonheid hadden de heilige vrouwen van vroeger ook. Want ze vertrouwden op God, en ze luisterden naar hun man. ⁶ Denk aan Sara. Zij gehoorzaamde haar man Abraham. Ze noemde hem zelfs haar heer. Jullie zijn nakomelingen van Sara. Laat je dus door niemand bang maken, en doe goede dingen.

Tja, de NBG-vertaling uit 1951is nog steeds het populairst in Evangelische kringen en daar lezen we, wat getrouwer aan de grondtekst:

¹ Evenzo gij, vrouwen, weest uw mannen onderdanig

Met zo'n kleine vertaalvrijheid los je dit probleem voor de christenvrouw uiteindelijk niet op. In de Griekse (door God , geïnspireerde!) grondtekst staat toch echt "hupostassomenai", met de basisbetekenis "onder - stellen".

20 De mens noemde zijn vrouw Eva; zij is de moeder van alle levenden geworden. 21 God, de HEER, maakte voor de mens en zijn vrouw kleren van dierenvellen en trok hun die aan.

Zo kwam het dus dat we in leren pakken en bontmantels rond gingen lopen. Op zich niet onhandig bij -10⁰ Celsius maar wat lastiger in de tropen. De Papoea’s in Nieuw Guinea hebben daar overigens pas onlangs van gehoord en het bericht heeft een aantal Indianenstammen in Zuid-Amerika ook nog niet bereikt. Die lopen daar nog naakt of vrijwel naakt rond en lijken het dierenvellen stadium over te slaan en gelijk maar over te stappen op de katoenen shirtjes, de bh’s en de broeken van de zendelingen.

 

Mori man Source: Tom Honeyman

Usfani  Kilifas village

Mori mannen, NAK-zending Source: Tom Honeyman

Voor meer foto's uit Mori (ook een Fas sprekend dorp) zie Tom Honeyman's Personal Website

Schaamte is relatief. Toen Dorothy (mijn vrouw) het huis van Usfani eens binnenkwam lag hij te slapen, werd wakker en realiseerde zich dat zijn penisdop afgevallen was en op de grond lag. In zo'n prachtig bruin gezicht is schaamrood moeilijk te zien, maar er was duidelijk even paniek en hij voelde zich zichtbaar beter op z'n gemak toen hij weer netjes aangekleed was.

Het Westerse Christendom is duidelijk met een laatste poging bezig de verlossingsboodschap nog over de hele wereld te verspreiden. Nog steeds erg spirituele culturen waar ook de welvaart van het Westen graag geadopteerd wordt, staan momenteel erg open voor de christelijke boodschap die bijna overal nu ook steevast samen met  humanitaire hulp wordt aangeboden. In het Westen zelf heeft gevorderd onderwijs en de aanmoediging om na te denken en niet zomaar alles voor waar aan te nemen, tot een steeds grotere verwijdering geleid met de Bijbelse "waarheid". Ook de internationalisering van onze maatschappij heeft daarin bijgedragen. Jongeren trekken nu massaal de wereld in en komen in aanraking met andere culturen en andere religies en de vraag waarom de eigen religie dan de "meest ware" zou zijn, dringt zich dan al gauw op.

Volgende keer:  De Zondvloed, de grootste Goddelijke genocide ooit.